Ana içeriğe atla

Kur’an’da Geçen, Resulüme İtaat Edin Ayetlerini Çarpıtıp, Batıl İnançlarına Kanıt Yaratanlara.


 


Bizler Allah’ın dini İslam’ı Kur’an’dan öğrenmediğimiz için, yaşadıklarımızı doğru ve Allah’ın emri zannediyoruz. Lütfen bu can bu bedenden ayrılmadan, İNANCIMIZI KUR’AN İLE SORGULAYALIM. Bu yanlışımıza dikkat çekici bir örnek vermek istiyorum. Çünkü bu gerçeğin farkında olamadığımızda, hem Allah’ın dinine hem de O örnek insan Hz. Muhammed‘e iftira atanların safında, mahşer günü olacağımızı hatırlatmak isterim. Kur’an’da birçok ayette Allah, vahyini tebliğ ederken, Resulüne kolaylık sağlamak için, RESULÜME İTAAT EDİN emrini verir. Bizleri Allah ile aldatıp, kendilerine yönlendirmek isteyenler, Kur’an’ın tek kelime bahsetmediği, hatta Kur’an’a taban tabana zıt sözleri/hadisleri Allah’ın Resulünün adını kullanarak, bakın Allah Resulüme itaat edin diyor, demek ki bizler Resulün rivayet hadislerine de itaat etmeliyiz, diye anlatıldığını duymuşsunuzdur. Gelin bu konuyu Kur’an ve akıl penceresinden bakarak doğrusunu anlayalım ki, iftiracıların safında olmayalım. Allah Elçisinden bahsederken Kur’an’da, özellikle onun için iki farklı kavramı kullanır. NEBİ ve RESUL. Kur’an’da Hz. Muhammed’den bahsedilirken iki farklı sıfat kullanılır ve her birinin görev alanı farklıdır ve bu farklılıkları da Kur’an’da ayetlerinde açıklar. Tabi biraz aklını kullanıp Kur’an’a tarafsız ve önyargısız baktığımızda bu gerçekleri görürüz.

Nebi konusuna gelince. Onun kişisel kimliğini, eşleriyle ve sahabeyle olan İNSANİ BEŞERİ İLİŞKİLERİNİ İFADE EDER. Örnek Ahzab Suresi, 1, 28, 50 ayetlerde olduğu gibi. Resul konusuna baktığımızda, Kendisine vahyedilen ilahi mesajı yani Kur’an’ı insanlara eksiksiz ileten, elçilik makamını ifade eder (Örnek Maide Suresi, 67). Kur’an’da hiçbir ayetinde “NEBİYE İTAAT EDİN” ifadesi yer almaz, itaat emri her zaman “RESUL” sıfatıyla yani getirdiği ilahi mesajı tebliği ile ilişkilendirilir. Yani Allah Resulüme itaat edin derken, onun şahsi sözlerine değil, ONUN SİZLERE TEBLİĞ ETTİĞİ VAHYE YANİ KUR’AN’A İTAAT ETMEMİZİ EMREDER. Bu gerçeği Kur’an’dan öğrenmeyen İslam toplumunu rivayet ve sanı bilgilerle aldatıp, Allah’ın yolundan saptırmak çok kolaydır. Ne yazık ki bu tuzağa, içimize girmiş Yahudi fitnesi tarafından düşürüldük. Elbette suç bizde, Allah’ın kitabı ile buluşma çabasını göstermedik, körü körüne söylenenlere inandık.

Kur’an’ı anladığı dilden dikkatle ve düşünerek bir kez okuyan bir Müslüman, şu apaçık gerçeği görecektir. KUR’AN, ELÇİNİN SINIRLARINI VE YETKİ ALANINI KESİN ÇİZGİLERLE BELİRLER SINIRI AŞMASINI YASAKLAR. Resul, yeni bir hüküm koyucu değil, Allah’ın hükümlerini ileten bir elçidir. Maide 99: “ELÇİYE DÜŞEN, ANCAK (MESAJI) TEBLİĞ ETMEKTİR. Allah açıkladığınızı da gizlediğinizi de bilir.”Nahl 82: “Eğer yüz çevirirlerse, SANA DÜŞEN SADECE APAÇIK BİR TEBLİĞDİR.” Şura 48: “Eğer yüz çevirirlerse bilesin ki biz seni onların üzerine bekçi göndermedik. SANA DÜŞEN ANCAK TEBLİĞDİR.” Ne yazık ki bunca apaçık ayetleri görmezden gelip, tam tersini Allah’ın dini İslam diye bizlere yaşatıyorlar, lütfen bu acı gerçeğin önce farkında olalım ki huzura, mutluluğa ulaşabilelim.

Çok önemli bu konuyu tekrar edelim. Kur’an’da “ALLAH’A VE RESULÜNE İTAAT EDİN” ifadeleri, iki ayrı otoriteyi yani Allah’ın kitabı + Resul’ün kendi sözleri değil, TEK BİR OTORİTEYİ VAHYİ ifade eder. Resul, kendi hevasından konuşmaz; ona ne vah yediliyorsa onu tebliğ eder, çünkü Allah’ın ona verdiği görev yetkisi yalnız TEBLİĞ ETMEKTİR. Bizler Kur’an’ın çizgisinden o kadar sapmışız ki, bu ayetleri hatırlattığımızda verdikleri cevap çok korkunçtur. “NE YANİ ALLAH RESULÜNÜ POSTACI DİYEMİ GÖNDERDİ.” Aslında bu cevap ne demek farkında mıyız? “Allah’ım bize Resul göndermişsin ama görevi postacının görevi gibi böyle görev olur mu?” dediğimizin farkında mısınız? Rabbimiz bu konuya açıklık getirmek için, bakın diğer ayetlerinde nasıl açıklama yapıyor bu konuya.

Nisa 80: “KİM RESUL’E İTAAT EDERSE, GERÇEKTE ALLAH’A İTAAT ETMİŞ OLUR. KİM DE YÜZ ÇEVİRİRSE, SENİ ONLARIN BAŞINA BEKÇİ GÖNDERMEDİK.”

Enam 50: “…BEN SİZE, ‘ALLAH’IN HAZİNELERİ BENİM YANIMDADIR’ DEMİYORUM, BEN GAYBI DA BİLMEM. SİZE ‘BEN BİR MELEĞİM’ DE DEMİYORUM. BEN SADECE BANA VAHYOLUNANA UYARIM…”

Yunus 15: “…DE Kİ: ‘ONU KENDİLİĞİMDEN DEĞİŞTİRMEM BENİM İÇİN OLACAK ŞEY DEĞİLDİR. BEN SADECE BANA VAHYOLUNANA UYARIM. EĞER RABBİME İSYAN EDECEK OLURSAM, ELBETTE BÜYÜK BİR GÜNÜN AZABINDAN KORKARIM.”

Kur’an’ı anladığı dilden dikkatle okuyan bir Müslüman, Allah’ın vahyi dışında Resulünün tek bir hüküm dine ilave edemeyeceğini ayetlerden öğrenmiş olması gerekir. Kur’an, elçinin din adına vahiy dışında bir kural, helal veya haram belirleyemeyeceğini açıkça vurgular. Bu sınır aşıldığında Resul bizzat ayetlerle uyarılmıştır.

Tahrim 1: “EY NEBİ! EŞLERİNİN RIZASINI ARAYARAK, ALLAH’IN SANA HELAL KILDIĞI ŞEYİ NİÇİN KENDİNE HARAM KILIYORSUN? ALLAH ÇOK BAĞIŞLAYANDIR, ÇOK MERHAMET EDENDİR.” Bu ayet, Hz. Muhammed’in şahsi bir kararının dahi, din kuralına dönüşemeyeceğinin en net kanıtıdır.

Hakka 44-47: “EĞER O BİZE ATFEN BAZI SÖZLER UYDURMUŞ OLSAYDI, ELBETTE ONU KISKIVRAK YAKALARDIK. SONRA ONUN CAN DAMARINI MUTLAKA KESERDİK.”

Enam 114: “ALLAH’TAN BAŞKA BİR HAKEM Mİ ARAYAYIM? OYSA SİZE KİTAB’I (KUR’AN’I) AÇIKLANMIŞ OLARAK İNDİREN O’DUR…”

Şimdide Kur’an’ın yeterliliği ve hadis konusuna bakışına göz atalım. Kur’an, dinin tamamlandığını eksiksiz olduğunu ve kendisinin her şeyi açıklayan MÜBİN bir kitap olduğunu belirtir. Ayrıca Kur’an’da “HADİS” (söz) kelimesi geçtiğinde, Allah’ın sözü/hadisi dışında başka sözlere din adına tabi olunmaması gerektiği özellikle vurgulanır.

Casiye 6: “İŞTE BUNLAR ALLAH’IN AYETLERİDİR; ONLARI SANA HAK OLARAK OKUYORUZ. ARTIK ALLAH’TAN VE O’NUN AYETLERİNDEN SONRA HANGİ SÖZE (HADİSE) İNANACAKLAR?“

Araf 185: “…ARTIK BUNDAN (KUR’AN’DAN) SONRA HANGİ SÖZE (HADİSE) İNANACAKLAR?”

Nahl 89: “…SANA BU KİTABI; HER ŞEY İÇİN BİR AÇIKLAMA, DOĞRU YOLU GÖSTEREN BİR REHBER, BİR RAHMET VE MÜSLÜMANLAR İÇİN BİR MÜJDE OLARAK İNDİRDİK.”

Kur’an’da “RESULE İTAAT” ifadesi sadece Hz. Muhammed için değil, geçmişte gönderilen tüm elçiler için aynı kalıpla kullanılır. BU DURUM, İSLAM’IN RİVAYETLERLE DEĞİL, ELÇİNİN GETİRDİĞİ MESAJLA YAŞANACAĞINI AÇIKÇA KANITLAR.

Şuara 108, 126, 144, 163, 179: Hz. Nuh, Hz. Hud, Hz. Salih, Hz. Lut ve Hz. Şuayb kendi kavimlerine birebir aynı cümleyi kurar: “ARTIK ALLAH’A KARŞI GELMEKTEN SAKININ VE BANA İTAAT EDİN.” Zuhruf 63: Hz. İsa kavmine şöyle der: “SİZE HİKMETİ GETİRDİM VE AYRILIĞA DÜŞTÜĞÜNÜZ ŞEYLERİN BİR KISMINI SİZE APAÇIK BİLDİRMEK İÇİN GELDİM. ÖYLEYSE ALLAH’TAN SAKININ VE BANA İTAAT EDİN.” Bu ayetler gösteriyor ki, bugün elimizde Hz. Nuh’un veya Hz. Salih’in hadis külliyatları olmamasına rağmen onlara itaat, getirdikleri TEVHİD mesajına uymaktı. Geleneksel İslam anlayışta “KİTAP VE HİKMET” (Örn: Bakara 129, 151) ifadelerindeki “HİKMET” kelimesinin hadisler olduğu iddia edilir. Ancak Kur’an kendi kavramlarını yine kendi içinde açıklar, hiç kimseye bırakmaz.

İsra 22-39: Allah’a ortak koşmamak, anne-babaya iyilik, yetim malı yememek, ölçüde adalet gibi temel ahlaki ilkeler sıralandıktan sonra 39. ayette şöyle denir: “İŞTE BUNLAR, RABBİNİN SANA VAHYETTİĞİ HİKMETLERDENDİR…” Lokman 12: Hz. Lokman nebi veya resul olmadığı halde kendisine “HİKMET” verildiği belirtilir. Bu da hikmetin Resullere özel ikinci bir vahiy türü (hadis) değil, Kur’an’daki derin kavrayış ve ahlaki ilkeler bütünü olduğunu açıkça gösterir. Bakara Suresi, 269. “ALLAH HİKMETİ DİLEDİĞİNE VERİR. KİME HİKMET VERİLİRSE, ONA PEK ÇOK HAYIR VERİLMİŞ DEMEKTİR. ANCAK AKIL SAHİPLERİ DÜŞÜNÜP İBRET ALIRLAR.” Allah’ın doğru yolunda giden tüm kullarına, Rabbimiz hikmetini bahşederek Kur’an’ı doğru anlamasını sağlayacaktır.

Şunu lütfen unutmayalım. Kur’an, kesin olmayan ZAN, RİVAYET bilgilerin dinin kaynağı olamayacağını, kesin bir dille reddeder. Yunus 36: ONLARIN ÇOĞU, ZANDAN BAŞKA BİR ŞEYE UYMAZ. ŞÜPHESİZ ZAN, HAKTAN HİÇBİR ŞEYİN YERİNİ TUTMAZ. …” Enam 116: “YERYÜZÜNDEKİLERİN ÇOĞUNLUĞUNA UYARSAN, SENİ ALLAH’IN YOLUNDAN SAPTIRIRLAR. ONLAR ZANDAN BAŞKA BİR ŞEYE UYMAZLAR VE ONLAR SADECE YALAN SÖYLERLER.“

Allah’ın Resulünün vefatından yaklaşık 200-250 yıl sonra, kulaktan kulağa aktarılarak derlenen ve ravilerin hafızasına dayanan rivayetler teknik olarak “ZANNİ” bilgidir. Oysa Kur’an, bizzat Allah’ın koruma altına aldığı Hicr Suresi, 9 mütevatir ve “YAKİNİ” kesin bilgidir. Kesin bir metni, kesin olmayan rivayetlerle sınırlandırmak veya neshetmek/hükmünü kaldırmak, KUR’AN’IN MANTIĞINA AYKIRIDIR.

Değerli dostlarım din kardeşlerim, Kur’an’ı herkes anlayamaz her bilgi detaylı yoktur diyerek batılın ve hurafenin ardı sıra gidip lütfen kendimizi bu dünyada, ellerimizle ebedi ateşe atmayalım ve ALLAH’IN İPİ KUR’AN’A SARILARAK EN DOĞRU YOLUMUZU BULALAIM. Onun için Allah bizlerin yalnız Kur’an’ın ipine sarılmamızı emrediyor.

Saygılarımla
Haluk GÜMÜŞTABAK

https://kuranadavet1.wordpress.com/

https://twitter.com/KURANA_DAVET

http://www.hakyolkuran.com/

https://www.facebook.com/Kuranadavet1/

https://hakyolkuran1.blogspot.com/

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

İslam’ı Yaşarken Kaynak, Rehber Tek Kur’an Olmayınca, Sonuçta Böyle Olur.

  Biz Müslümanları Kur’an’dan o kadar uzaklaştırdılar ki, Allah’ın dini İslam diye yaşadıklarımızı, zerre kadar Kur’an’dan sorgulamıyoruz. TABİ NASIL SORGULAYACAĞIZ AKIL VE MANTIĞIMIZLA, DUYGULARIMIZLA NEFSİMİZLE ASLA DEĞİL. Eğer akıl ve mantık devre dışı kalmışsa, nefislerimizin inanılmaz etkisinde kalırız. Yusuf suresi 53. Ayetinde Allah, nefsimiz konusunda bizleri nasıl uyarıyordu? “ YİNE DE BEN NEFSİMİ TEMİZE ÇIKARMIYORUM. ÇÜNKÜ NEFİS, RABBİMİN ACIYIP KORUMASI DIŞINDA, DAİMA KÖTÜLÜĞÜ EMREDER. ŞÜPHESİZ RABBİM ÇOK BAĞIŞLAYANDIR, ÇOK MERHAMET EDENDİR.” Tek bir kitaba sadık kalan, neyi aradığını bilir. Kitaplar çoğaldıkça, yollar çatallanır ve insan nerede duracağını kestiremez . Yolu bulmak için tek bir rehber yeterlidir; pusulanın birden fazla kuzeyi gösterdiğini düşünün, o zaman sadece daireler çizersiniz . Onun için Allah, bizlerin yalnız Kur’an’ın ipine sarılmamızı emrediyor. Samimiyetinden şüphe etmediğim bir arkadaşımız, benim yazıma bakın nasıl bir cevap vermiş. “KÖTÜ NİY...

Kasas Suresi 53-54-55-56. Ayetlerden, Alacağımız Dersler.

  Bu makalemde sizlerin, üzerinde düşünmenizi istediğim çok önemli bir ayet var. Bu ayet günümüz Müslümanlarının genel çoğunluğunun, hayatlarına geçiremediği ama geçirmiş zannettiği bir ayet. Eğer bizler sorumlu olduğumuz Kur’an dışına çıkıyor ve imanımızı Allah’ın sınırları dışında yaşıyorsak, ALLAH BU SÖZLERE BOŞ SÖZLER DİYOR. Çünkü bakara 147. ayetinde Allah; Gerçek, Hak olan Rabbinden gelendir; o halde sakın şüpheye düşenlerden olma!” diyerek bizleri uyarıyor. Konumuzla ilgili ayeti hatırlayalım. Kasas 55: ONLAR, BOŞ SÖZ DUYDUKLARI ZAMAN ONDAN YÜZ ÇEVİRİP “BİZİM İŞLERİMİZ BİZE, SİZİN İŞLERİNİZ SİZE. SİZE SELAM OLSUN! BİZ, CAHİLLERE İTİBAR ETMEYİZ!” DER GEÇERLER. (Mehmet Okuyan) Bu ayetin bizleri uyardığı konuyu bir cümleyle özetlemek gerekirse; SORUMLU OLDUĞUMUZ HAK OLAN KUR’AN’IN, YANİ ARI-DURU ALLAH’IN YOLUNA ODAKLANMAMIZ GEREKTİĞİ UYARISI YAPILIYOR .   Başkalarının ne dediğine, hakkımızda ne düşündüğüne veya bizi nasıl sabote etmeye çalıştığına takılmadan, kendi in...

Nahl Suresi 116. Ayetin Uyarılarını Duymazdan Gelirsek, Ellerimizle Kendi Kazdığımız Bataklığa Düşeriz.

  Bu makalemde sizlere hatırlatmak istediğim, çok önemli bir ayet var. Bu ayet aslında üzerinde düşündüğümüzde, din adına yaşayacağımız her şeyin hükmünü, yalnız Allah’ın bizzat Kur’an’da açıkladığını bizlere bildirdiğini ve uyardığını çok açık görebilirsiniz, taki aklımızı kullanıp ayetler üzerinde düşündüğümüzde. Yeter ki bizler atalarımızın batıl mezhep inançlarının etkisinde kalmayalım. Gelin birlikte Nahl suresi 116. Ayette Rabbimiz, bizleri hangi konularda uyarıyor ve ikaz ediyor ona bakalım. Nahl 116: DİLLERİNİZ YALANA ALIŞAGELDİĞİNDEN DOLAYI, ALLAH’A KARŞI YALAN UYDURMAK İÇİN, “ŞU HELÂLDİR”, “ŞU HARAMDIR” DEMEYİN. ŞÜPHESİZ, ALLAH’A KARŞI YALAN UYDURANLAR, KURTULUŞA EREMEZLER. (Diyanet meali) Allah’a koşulsuz iman ettiğini söyleyen bir Müslüman, bu ayetten çok açık bir şekilde helal ve haram yani HÜKÜM koyma yetkisinin, yalnız Allah’ın kendisinde olduğunu biz kullarına bildirdiğini görecektir. Peki, bizler ayette geçen helal ve haram kelimelerinden ne anlamalıyız? İslam d...