Bizler öyle bir yaşam sürüyoruz ki adeta nefislerimizin, duygularımızın esiri olmuşuz. İşimize gelen bir haberi bilgiyi hiç araştırmadan, sormadan kabul ediyor ve yakın dostlarımıza da bu haberi yaymakta bir sakınca görmüyoruz. Duyduğumuz ama doğruluğuna şahit olmadığımız, emin olamadığımız sözleri çevremize hiç çekinmeden anlatmamız sizce doğrumu? Ya bizlerin emin olamadığı ama çevremize doğruymuş gibi anlattığımız sözler yalan ve iftiraysa, bu durumda bizlerin durumu ne olacak? Sanırım böyle bir korkumuz yok. ÇÜNKÜ KUR’AN İLE BAĞIMIZ YOK DA ONDAN. Bizler eğer Kur’an'a iman ettiğimizi söyleyen Müslümanlardansak, şahit olmadığımız bir sözü asla bir başkasına kesin doğruymuş gibi anlatamayız. Hele hele bizler, karşımızdaki bir insanın imanı konusunda bu kişi dinsiz, günahkâr şeklinde bir sözü hiç kimseye söyleyemeyiz. Gıybet, dedikodu ölmüş bir kardeşinizin etini yemekle örneklendirilmişse Kur’an'da, lütfen birilerinin baskı ve etkisiyle, emin olmadığımız kişilerin hakkında...
HAK YOL KUR'AN. GERÇEK İSLAMA DAVET, BATILDAN HURAFEDEN UZAK, GERÇEK İSLAM I YAŞAMAK.